سعی من این بوده که وظایف شرعی خودم رو انجام بدم. در ماه مبارک روزه گرفتن به من حال خوبی میده و حس میکنم، بدنم با روزه گرفتن احساس سبکی پیدا می‌کنه.

اما آیا همه مثل من فکر میکنن؟ یا آیا همه توانمندی گرفتن روزه رو دارن؟

امسال شاهد اتفاقی بودم که بنظرم کار درست و منطقی بود. اینکه برخی از رستوران ها در سطح شهر باز بودن و به مسافرین سرویس دهی میکردن. بنظرم باید همه برای عقایدمون و نیازهامون احترام قائل بشیم. مطمئن هستم با رعایت احترام متقابل سطح فرهنگ کشور رشد قابل توجهی می‌کنه. مثلاً در ماه مبارک انصاف نیست در ملاء عام و خیلی واضح به خوردن و آشامیدن پرداخت. من شاید به شخصه این موضوع برام مهم نباشه و با دیدنش هیچگونه تاثیری برام نداشته باشه اما برای حفظ حرمت جامعه لازمه توسط افرادی که به هر دلیل روزه دار نیستن رعایت بشه. متقابلاً باز بودن رستوران ها یک احترام و راهکار برای افرادیه که روزه نیستن. به اصطلاح درک خوبیه که مسئولین دارن و به هر حال هستن افراد زیادی که یا مسافرن، یا توان گرفتن روزه رو ندارن و یا … نمیشه به فکرشون نباشیم.

امیدوارم برای داشتن یک فرهنگ خوب و ریشه دار تلاشش کنیم ما نیاز بسیار زیادی به ارزش گذاری و آموزش کلمه احترام به نسل‌های بعد از خودمون داریم.

دکتر فرزاد گندمی.